Mikroekonomia dla studentów

podstawowe kategorie kosztów stałych, zmiennych, całkowitych, przeciętnych i krańcowych

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:27:06 +0000

W krótkim okresie czasu wyróżniamy następujące koszty:
a) koszty stałe całkowite (KSC) ponoszone przez przedsiębiorstwo niezależnie od wielkości produkcji. Występują nawet, gdy produkcja jest równa zero.

b) koszty zmienne całkowite (KZC) są to koszty związane z produkcją, które maleją lub rosną w zależności od spadku lub wzrostu produkcji. Tempo wzrostu tego kosztu nie jest równomierne, gdyż najpierw rośnie on wolno (przyrosty kosztu są malejące), po przekroczeniu pewnego poziomu produkcji rośnie szybko (przyrosty kosztu są rosnące)

c) koszty całkowite (KC = KSC + KZC) jest sumą kosztów zmiennych całkowitych i stałych całkowitych. Krzywa kosztów całkowitych rozpoczyna się zawsze w punkcie krzywej kosztu całkowitego, gdzie Q=0, następnie rośnie w taki sam sposób jak krzywa kosztu zmiennego

d) koszty przeciętne
– stałe (KSP) czyli koszt stały jednostkowy. Powstaje w wyniku podzielenia kosztu stałego całkowitego przez wielkość produkcji. Koszt ten zmniejsza się wraz ze wzrostem produkcji, jednak nigdy nie osiąga wielkości 0

- zmienne (KZP) otrzymujemy dzieląc koszt zmienny całkowity przez wielkość produkcji. Koszt zmienny przeciętny zmniejsza się wraz ze wzrostem produkcji a następnie po przekroczeniu przez produkcję pewnej wielkości zaczyna rosnąć

- całkowite (KCP) jest kosztem przypadającym na jednostkę produktu. Wynika z podzielenia KC przez wielkość produkcji. Krzywa KCP kształtuje się tak jak krzywa KZP, przy czym jest w stosunku do niej przesunięta w górę.

e) koszty marginalne
definiujemy jako zmianę kosztu całkowitego wynikającą ze zmiany wielkości produkcji o dodatkową jednostkę. Ponieważ koszt stały całkowity zmienia się w miarę zmian wielkości produkcji, stąd zmiany kosztu całkowitego są równe zmianom kosztu zmiennego całkowitego. W konsekwencji koszt marginalny można traktować jako zmianę kosztu zmiennego wynikającą z jednostkowej zmiany produkcji. Z powyższego wynika, że koszt stały nie wpływa na wyznaczenie kosztu marginalnego

Koszty w długim okresie czasu:
a) długookresowy KC
b) długookresowy KCP
c) długookresowy KM

Podstawowe klasyfikacje kosztów w przedsiębiorstwie

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:24:44 +0000

1) koszty indywidualne i koszty społeczne. Koszty indywidualne są to koszty prywatne koszty producenta związane z zakupem surowców i czynników produkcji np. maszyn, energii, siły roboczej. Koszty społeczne to koszty, jakie ponosi społeczeństwo w związku z działaniem przedsiębiorstwa np. koszty ochrony środowiska
2) koszty alternatywne (implicite) czyli koszty związane z utratą korzyści zastosowania danych zasobów w innej działalności gospodarczej.
3) koszty rachunkowe (koszty faktyczne, księgowe = explicite – odzwierciedlają widoczne wydatki pieniężne na zakup czynników produkcji;) i koszty ekonomiczne (koszty całokształtu działalności przedsiębiorstwa = suma kosztów alternatywnych i rachunkowych)
4) koszty krótkookresowe i długookresowe. Koszty krótkookresowe dzielą się na zmienne (koszty związane z produkcją – np. zakup surowców, energii, płace pracowników produkcyjnych) oraz koszty stałe (np. płace pracowników administracji, amortyzacja, koszty rat i kredytów, opłaty stałe)

Wyznaczane oraz znaczenie punkt optimum kombinacji czynników produkcji

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:22:26 +0000

Optymalna kombinacja czynników produkcji to taka kombinacja, która pozwala osiągnąć maksymalny poziom produkcji przy danych kosztach, lub taka, która dany poziom produkcji pozwala osiągnąć przy danych kosztach. Optymalna kombinacja czynników produkcji znajduje się w punkcie styczności linii jednakowego kosztu z możliwie najwyżej położoną izokwantą produkcji. Jest to punkt równowagi przedsiębiorstwa, w którym osiąga ono maksymalną produkcję przy danym koszcie całkowitym.

Wyznaczanie rozpoczynamy od wyznaczenia linii jednakowego kosztu. W tym celu stosujemy wzór – równanie kosztów:
TC = w * L + r * K

Gdzie w – cena jednostki pracy
r – cena jednostki kapitału

Linia jednakowego kosztu musi przeciąć osie układu współrzędnych. W tym celu dzielimy koszt całkowity przez cenę jednostki kapitału (punkt A) a następnie przez cenę siły roboczej (punkt B). Połączenie punktów A i B daje wszystkie możliwe kombinacje pracy i kapitału jakie przedsiębiorstwo może nabyć za dane środki. Punkt styczności linii jednakowego kosztu z najwyższą z możliwych izokwantą produkcji wyznacza optimum konsumenta – E

Pojęcie oraz przeznaczenie marginalnej stopy technicznej substytucji

admin — Sat, 28 Jun 2008 18:21:09 +0000

Marginalna Stopa Technicznej Substytucji – jest to stosunek zgodnie z którym można zastąpić jeden czynnik produkcji drugim, w taki sposób, aby wielkość produkcji nie uległa zmianie.

Można wyrazić to wzorem:
∆K
MSTS = – ________
∆L
PRAWO MALEJĄCEJ MSTS
Malejąca MSTS, oznacza, że w miarę zastępowania czynnika kapitału przez coraz większą ilość czynnika pracy, zmniejsza się ilość kapitału, którą można zastąpić przez każdą dodatkową jednostkę pracy.